Сегодня ко дню поэзии стихотворение о поэтах поэта, рок-музыканта, журналиста Александра Башлачева. Алексндр родился в г. Череповеце 27 мая 1960 года, а 17 февраля 1988 года в Ленинграде выбросился из окна. Я узнала о нем в связи с его смертью из популярной тогда телепередачи "Взгляд". Сразу после этого мне удалось приобрести виниловый диск А. Башлачева "Время колокольчиков" и влюбится в его песни. Глубокие, но с простыми, узнаваемыми сюжетами, грустные, но вызывающие улыбку, побуждающие думать и сопереживать, они уже давно перестали быть (а и были ли?) просто текстами песен. Поэзия Александра Башлачева по праву заняла достойное место в русской поэзии ХХ века.
Pages - Menu
▼
Wednesday, March 21, 2012
Monday, March 19, 2012
UMA2RMAH - Проститься
Дарэчы, песні гурта рэальна паднімаюць настрой. Штосьці ёсць у іх ад пачатку добра-пазітыўнае.
Sunday, March 11, 2012
Знакопись Хуана Миро (Joan Miró i Ferrà)
Приведу некоторые высказывания Хуана Миро о своем творчестве, возможно благодаря им, станут понятнее и его работы:
Я пытаюсь использовать цвета, как слова, которые формируют стихи, как ноты, что формируют музыку.
Когда я работаю, то некая субстанция становится для меня знаком женщины или птицы.
Для меня форма никогда не бывает абстрактной, она всегда звезда, человек или ещё что-нибудь.
Я чувствую потребность достижения максимума интенсивности с минимумом средств.
Sunday, March 4, 2012
Ностальгия по настоящему.
На запыт "як справы", адказваю кантрольным "нармальна". Калі суразмоўцу насамрэч цікава як у мяне справы размова працягнецца, калі не... А падумаўшы разумееш, што і не ведаеш як адказваць пра тыя справы. Усё ніяк. Бацькі хварэюць, я ад іх залежу ва ўсім.
Нічога не змяняецца, а я нават радая гэтаму, - не было б горш. "Зайздрошчу" людзям, якія ў сваіх хваробах збольшага могуць самі нешта рабіць. Але ж з другога боку існуюць жа і такія, якім і мае фіз. магчымасці недаступныя. Такім не "зайздрошчу".
На вясну нічога не планую і нічога ад яе не чакаю. Хопіць з мяне мінулагодніх планаў-мараў якія ляснулі разам з зламаным пад'ёмнікам. Толькі ў глыбіні ціха-ціха спадзяюся, што яна для мяне будзе лепей, чым я магу ўявіць.
Што яшчэ? Узяла ўдзел у напісанні кнігі пра жыццё ў Беларусі людзей з інваліднасцю. Пісала сваю гісторыю. Аўтар гісторыю і сам тэкст прыняў без асаблівых заўваг. Толькі выкінуў некалькі сказаў пра тое, што для мяне Хрыстос. Пісала і думала: "Пражыла жыццё і нічога ў ім не набыла, акрамя самога жыцця". Нудная я асоба.
Музыка настрою. Словы А. Вазнясенскага, вык. гр. "Цветы" з маім любімым Н. Насковым.
Нічога не змяняецца, а я нават радая гэтаму, - не было б горш. "Зайздрошчу" людзям, якія ў сваіх хваробах збольшага могуць самі нешта рабіць. Але ж з другога боку існуюць жа і такія, якім і мае фіз. магчымасці недаступныя. Такім не "зайздрошчу".
На вясну нічога не планую і нічога ад яе не чакаю. Хопіць з мяне мінулагодніх планаў-мараў якія ляснулі разам з зламаным пад'ёмнікам. Толькі ў глыбіні ціха-ціха спадзяюся, што яна для мяне будзе лепей, чым я магу ўявіць.
Што яшчэ? Узяла ўдзел у напісанні кнігі пра жыццё ў Беларусі людзей з інваліднасцю. Пісала сваю гісторыю. Аўтар гісторыю і сам тэкст прыняў без асаблівых заўваг. Толькі выкінуў некалькі сказаў пра тое, што для мяне Хрыстос. Пісала і думала: "Пражыла жыццё і нічога ў ім не набыла, акрамя самога жыцця". Нудная я асоба.
Музыка настрою. Словы А. Вазнясенскага, вык. гр. "Цветы" з маім любімым Н. Насковым.

